|
باز منو تنها گذاشتی رفتی
تنها تر از موی نارنجی رنگ توی کوچه های خلوت
گذاشتیو رفتی کاشتی باز دوباره کاشتی
باز اون گل قشنگ رو کاشتی
اون گل که به زیبایی رنگ رخسار تو نیست
پوست تن تو به زیبایی بیرنگ شب آسمونی که
نیست
اون گل زیبای توی باغچه رو رها کن
بیا خونه و اون شمدونی هارو تمیز کن
تمیزی ها رنگ دیگه ای دارن
دارن آواز بلبل های مهاجر رو به خونمون
میارن
برو برو روی میز شمع بزار
چند بشقاب و قاشق و چنگال بزار
شمع هارو روشن کن
گل شمدونی ها رو با گلدون روی میز بزار
کنار بزن اون گل های شمدونی هارو
بزار اون زیبایی دلنشین رخسار صورتت رو ببینم زیبا
تر از گل شقایق رو ببینم
غذا نمیخواد بیاری
چند لیوان آب در جمع شاعرانه ما رنگ میبازن
بزار بزار اون رنگ لب هاتو ببینم
بزار اون سرمه ای که بر روی چشمهایت کشیدی
رو ببینم
وای
خدای
وای خدای من
چه رنگی
این رنگ از روی گل روی چشمهات کشیدی
این رنگ رنگ گل پنفشه ست
چه عطری
عجب بوی داره
این بوی خوش نشین بر تن تو منو به جنگل
های پر از گل میبره
وای خدای من
چقدر گل اینجاست چه تنوعی دارن گل های سرخ و سفید و آبی و زرد...
عجب رنگهایی
همه مدل گل اینجاست
همه مدل رنگ اینجاست وای خدای من تنهایی من چه بی رغم شده آه خدای من
|